Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/11314 E. 2021/11146 K. 01.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11314
KARAR NO : 2021/11146
KARAR TARİHİ : 01.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan kurum vekilinin, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini sadece, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle; mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerini ise sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkin temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Katılan kuruma ait suça konu demir korkuluğun sökülerek çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, hırsızlık suçunun konusu olan mal ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı anlaşılmakla kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların ve katılan kurum vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a) Sanık … hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2013 tarih ve 2013/218 E 2013/419 K sayılı ilamının kesinleşme tarihinin 10.09.2014 olduğu anlaşılmakla, inceleme konusu suç tarihinden sonra kesinleşen anılan ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
b) Sanıkların cezalandırılmasına karar verilmiş olması karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1 maddesi uyarınca, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden 375,00 TL dilekçe ücretine hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılmasına ve hükümler tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan alınarak katılana verilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.