Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/11479 E. 2021/9649 K. 18.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11479
KARAR NO : 2021/9649
KARAR TARİHİ : 18.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin … Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1- Olay tarihinde sanık ile müştekinin … 5….Komutanlığında asker olarak görev yaptıkları ve sanığın bakmak amacıyla müştekiden cep telefonunu istediği ve bir daha geri vermediği olayda; dosya içeriğinde telefonun alındığı yeri gösteren herhangi bir kroki ve fotoğraf bulunmaması ve müştekinin ifadesinde bu konuda net beyanının bulunmaması karşısında sanığın suça konu telefonu aldığı yerin, olay tarihi itibarıyla binanın eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, gerekirse keşif yapılmak suretiyle duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenip, sonucuna göre suça konu yerin bina eklentisi niteliğinde ise eylemin TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kabul edilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik araştırmayla yazılı şekilde TCK’nın 141/1 maddesi ile hüküm kurulması,
2- Suça konu yerin TCK’nın 141/1 maddesi kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde ise; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince isteme uyggun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine,18.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.