YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11637
KARAR NO : 2020/9694
KARAR TARİHİ : 30.09.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık … hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın kovuşturma aşamasında alınan savunmasında “… Mah. …/…Sok. No:10 K:1 D:2 …” adresinde oturduğunu bildirdiği, ancak sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin gerekçeli kararın, mahkemeye bildirmiş olduğu son adresinden farklı olarak MERNİS adresi olan “… Mah. … Sk. No:… İç Kapı No:A … İzmir” adresine tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek, sanığın temyiz istemi öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede
Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazı yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
Elektronik ortamda UYAP – MERNİS’ten alınan 21/09/2020 tarihli nüfus kayıt örneğinde, sanık …’ın hükümden sonra 03/03/2020 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca ssanık …’ın hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.