YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11973
KARAR NO : 2021/11139
KARAR TARİHİ : 01.06.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de; hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin … Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Sanığın, müşteki …’ye ait açıkta park halinde bulunan aracının dikiz aynalarını sökerek çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
2) Sanığın suça konu dikiz aynalarını çaldıktan sonra kolluk tarafından kesintili takip sonucu yakalanarak hırsızlık eylemini tamamlandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 35. maddesinden uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
3) 05.011.2014 tarihli duruşmada gözcülük yapmak suretiyle hırsızlık suçuna doğrudan iştirak ettiğini kabul eden, oluşa göre de kolluğu görmesi üzerine elindeki suça konu dikiz aynalarını atıp kaçmaya çalışan sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 37. maddesi delaletiyle hüküm kurulması gerekirken, TCK’nın 39/1. maddesi gereğince indirim yapılarak eksik ceza tayini,
4) Müştekinin aracına ait suça konu dikiz aynalarının sökülerek çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, hırsızlık suçunun konusu olan mal ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı anlaşılmakla, sanığın mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
5) Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, suça yardım etmeyi düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 39. maddesinin, aynı Kanun’un 143. ve 35. maddelerinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeden, anılan maddelerden önce uygulanması suretiyle, TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,
6) İddianame ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 39. maddesinin uygulanması talebiyle kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, anılan maddenin uygulanmama ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.