YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12047
KARAR NO : 2021/15386
KARAR TARİHİ : 28.09.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1) Sanık hakkında katılan …’na yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde,
Suç tarihi itibariyle Mahkemenin kabulüne uyan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun gerektirdiği hapis cezasının alt sınırının 5 yıl olduğu gözetilmeden, teşditen 4 yıl hapis cezası tayin edilerek eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından, sanığın 2014 Haziran ve Temmuz ayları içerisinde farklı günlerde gündüz vakitlerinde katılan … Alabeyoğlu’na ait bina niteliğindeki depodan suça konu malzemeleri çalması şeklindeki eyleminin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 43/1 maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında aynı Kanun’un 142/2-d, 43/1 maddeleri uyarınca ceza tayini suç tarihi itibariyle her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık hakkında katılan …’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde,
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın eylemine uyan, TCK’nın 141/1, 43/1 maddelerinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.