YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12446
KARAR NO : 2021/14169
KARAR TARİHİ : 15.09.2021

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
14/04/2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde müştekiye ait elektrikli bisikleti çalıp üç dört sokak kadar uzaklaştıktan sonra kolluk görevlilerince görülüp şüphe üzerine durdurulmak istenildikleri, suça sürüklenen çocukların elektrikli bisikleti bırakarak kaçtıkları, içlerinden suça sürüklenen çocuk …’ın yakalandığı, kolluk görevlilerince araştırma üzerine müştekiye ulaşılarak suça konu elektrikli bisikletin hasarlı halde tesliminin sağlandığı, kovuşturma aşamasında ise suça sürüklenen çocuk … tarafından müştekinin zararının giderildiğinin anlaşıldığı olayda, müştekiden kovuşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorulup, kısmi iade halinde etkin pişmanlık hükümlerinden sadece kısmi iadeyi gerçekleştiren failin yararlanabileceği de

gözetilerek, müştekinin beyanına göre suça sürüklenen çocuk … hakkında TCK’nın 168/2-4. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, müştekiden rızası sorulmadan tüm suça sürüklenen çocuklar hakkında yazılı şekilde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından; cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı davranılması ise sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedenleri yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.