YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12464
KARAR NO : 2021/14974
KARAR TARİHİ : 23.09.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre sanığa 14.03.2014 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de; yapılan tebliğin usulüne uygun olmadığı, posta dağıtım memuru tarafından, tebliğ parçasına, sanığın sorgusunda bildirdiği söz konusu adresinden geçici veya daimi olarak ayrılıp ayrılmadığının tebliğ parçasına yazılmadığı, Tebligat Kanun’un 21. maddesine uygun bir şekilde tebligat yapılmadığı, bu sebeple; sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1) Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 62. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 . maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımı süresinin 21.02.2013 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
2) Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3) Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK’nın 116/1-4. uygulanması talebi ile dava açıldığı halde, aynı Kanun’un 119/1-c maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmadan artırım yapılması suretiyle CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.