YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13033
KARAR NO : 2021/13643
KARAR TARİHİ : 05.07.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık …’in yokluğunda verilen 02/02/2016 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, duruşmada bildirdiği ve bilinen en son adresine hiç tebligat çıkarılmadan doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanun’un 21/2. maddesine göre 11.02.2016 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu, buna göre hükmü 19.02.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu bakımından 11.03.2013 olan suç tarihinin gösterilmemesi ve suç adı olarak da sadece hırsızlık suçunun yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.