YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14935
KARAR NO : 2021/1711
KARAR TARİHİ : 09.02.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın hırsızlık suçundan dolayı 29.03.2012 tarihinde TCK’nın 142/1-a, 62 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, infaz aşamasında Cumhuriyet başsavcılığının 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı yasa uyarınca lehe yasa değişikliğinin değerlendirilmesi talebi üzerine mahkemece dosya ele alınıp, duruşma açılmadan evrak üzerinde 12.09.2013 tarihli ek karar ile uyarlama yapılmak suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 62 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapse hükmedildiği, sanık hakkında kurulan 12.09.2013 tarihli hükmün sanık tarafından temyiz edildiği, temyiz üzerine Dairemizin 2015/3804 E. 2015/9534 K. sayılı ilamı ile uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun 5275 sayılı kanunun 101/3 fıkrası uyarınca itiraz yasa yolu olduğu gerekçesiyle mahalline iadesine karar verildiği, hükmün itirazen incelenmesi sonucunda Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli 2015/452 D. iş sayılı kararı uyarınca kaldırılmasına karar verilmesi üzerine, Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/581 E. 2016/207 K. sayılı kararı ile sanık hakkında yeniden yargılama yapılmak suretiyle beraat kararı verildiği ve söz konusu kararın katılan vekilince temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17/05/2011 gün, 66-96 sayıl/kararında da açıklandığı gibi, 01/06/2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı kanunun 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ila 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise, 5275 sayılı Kanun’un 98 ila 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen tüm kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK’nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 09/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.