Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/15601 E. 2021/2193 K. 10.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15601
KARAR NO : 2021/2193
KARAR TARİHİ : 10.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1- Hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Kabule göre de,
a- 19/04/2013 günü arama kararına istinaden sanığın evinde yapılan aramada, temyize konu müştekiye ait evinden çalınan laptop bilgisayar ile suç konusu olduğu tespit edilen çok sayıda eşyanın ele geçirilmesi karşısında, ele geçen diğer eşyalarla ilgili sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan açılmış başka davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak, varsa dosyaların incelenmesi ve gerektiğinde birleştirme hususu değerlendirilip, ele geçen eşyaların aynı şahıstan alınıp alınmadıklarının tespit edilerek aynı şahıstan farklı tarihlerde alındığının tespit edilmesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşulunun oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/03/2012 gün ve 2011/48 Esas, 2012/126 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 06/05/2014 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının ayrıca bu ilamda da 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilemeyeceğinin ve sanığın adli sicil kaydındaki Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2010 gün ve 2007/7 Esas, 2010/396 Karar sayılı 05/07/2011 tarihinde kesinleşen ve 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi uyarınca verilen 10 ay hapis ve 375,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.