Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/18048 E. 2021/3744 K. 25.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18048
KARAR NO : 2021/3744
KARAR TARİHİ : 25.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar … ve … müdafiinin yüzüne karşı verilen 25/03/2015 tarihli hükümleri, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre içerisinde 26/03/2015 tarihinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
I-Sanıklar …, … ve … hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma; sanıklar …, … ve … hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan … vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıklara yüklenen suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve kurulan örgüte üye olma suçlarının niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de anılan suç yönünden davaya katılma hakkı bulunmayan katılanın davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, katılan vekilinin anılan suçtan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar …, …, …, …, … ve … hakkında katılan …’ya yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin; sanık … hakkında katılanlar … ve …’a yönelik, sanıklar … ve … hakkında katılan …’a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar … ve … müdafiinin ve sanık …’in temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanık … hakkında katılanlar … ve …’a yönelik, sanıklar … ve … hakkında katılan …’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
III-Sanıklar …, …, … ve … hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine; sanık … hakkında katılan …’a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
1-Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak;her ne kadar sanığın cep telefonu suç tarihinde suça konu iş yerinin bulunduğu yerdeki baz istasyonundan sinyal vermiş ise de; bu durumun sanığın katılanın iş yerinden hırsızlığı gerçekleştirdiğine dair tek başına delil teşkil etmediği, sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, 30/06/2012 tarihli fiziki takibe ilişkin tutanağa göre, katılan …’ın iş yerinden de hırsızlığın yapıldığı tarih olan 29/06/2012 günü çalıntı malların verileceği bilgisi alınan sanık … ile buluşacak kişiler arasında sanığın da bulunduğunun belirtilmemesi, yine devamında yapılan fiziki takipte sanığın bahse konu buluşmada yer alan kişiler arasında olduğunun tespit edilememesi ve iletişimin dinlenmesine dair tutanaklara göre, sanığın diğer sanıklarla ortak iştirak iradesi altında bahse konu iş yerinden hırsızlık gerçekleştirdiğine dair bir tespitin bulunmaması ve çalıntı malların satıldığı sanık …’ın kendisine çalıntı eşyaları satan kişiler arasında sanık …’in olduğu konusunda bir teşhiste bulunmaması karşısında; sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2-24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıklar …, …, … ve …’ın eylemlerine uyan TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii, sanık … ve sanık … müdafii, sanık … müdafii ve sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.