Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/19718 E. 2021/15030 K. 23.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19718
KARAR NO : 2021/15030
KARAR TARİHİ : 23.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı eylemde; temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesiyle ilgili olarak hüküm gerekçesinde TCK’nın 61. maddesinde belirtilen “suç konusunun önem ve değeri ile işlenen suç nedeni ile mağdurun uğradığı zarar, suçun işlenmesi nedeni ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı sanığın suç işlemek konusundaki kararlılığı göz önünde bulundurularak kastının yoğunluğu” gibi nedenler somut biçimde tartışılmadan, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilecek cezalarda alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinini gerektiren bir özellik olmadığı ve zararın ağırlığı da göz önüne alındığında, TCK’nın 61. maddesinde belirtilen “suçun işleniş şekli, meydana gelen sonuç, suçun işlendiği zaman ve yer ile suça sürüklenen çocuğun suç kastının yoğunluğu ve suç saiki de nazara alınarak” şeklinde gösterilen soyut ve yeterli olmayan gerekçelere dayanılarak, adalet ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Gerekçeli karar başlığında iş yeri dokunulmazlığının ihlali olan suç adının konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması,
3) Teşebbüs hükümleri uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 35/2. madde ve fıkrası yerine TCK’nun 35. maddesinin gösterilmesi,
4) İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda hüküm kısmında uygulama maddesinin TCK’nın 116/2-4. maddeleri yerine 116/1-4 olarak gösterilmesi,
5) Suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının tespitine yönelik zorunlu kamu masrafı niteliğinde olan Adli Tıp rapor ücretinin (100,00 TL), suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3. maddesi ile Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.