YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/20066
KARAR NO : 2020/15142
KARAR TARİHİ : 09.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1946 Esas 2010/1402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 13/01/2011 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 14/02/2015 tarihinde ”Mala zarar verme” suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 5237 sayılı TCK’nın 151/1 maddesinde tanımlanan suçtan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine Bursa 14. Asliye Ceza mahkemesinin 2009/1946 Esas 2010/1402 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2015 tarih ve 2015/215 Esas 2015/650 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçuna ait olduğu ve CMK’nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 151/1 maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.