YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/20111
KARAR NO : 2022/294
KARAR TARİHİ : 11.01.2022

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-İncelememize konu yargılamada mağdurun 17/03/2016 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuğun ailesinin zararının bir kısmını giderdiğini ve hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunduğunu beyan ettiği ancak zararın giderilme zamanına ilişkin bilgisine başvurulmadığı, UYAP üzerinden yapılan incelemede yaşı büyük sanıklar yönünden ayrı yürütülen yargılamada 15/05/2015 tarihli duruşmada ise mağdurun olaydan 15-20 gün kadar sonra zararının giderildiğini belirtmesi karşısında, suça konu zararın soruşturma aşamasında giderildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan tayin edilen cezasından TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken, etkin pişmanlığın kovuşturma aşamasında gerçekleştiğinden bahisle aynı Kanun’un 168/2. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında karardan önce zararı giderdikleri belirtilerek hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 168/2. maddesine göre indirim yapıldığı halde uygulama maddesinin 168. maddesi şeklinde gösterilmesi,
3- Suça sürüklenen çocuğun atılı suçları birlikte işlediği iddia olunan yaşı büyük sanıklar hakkında ayrı yürütülen yargılama sonucunda beraat kararı verilmiş olması ve iş yerine birden fazla kişinin girdiğine dair delil olmaması dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 119/1-c maddesi uygulanmamış ise de, UYAP üzerinden yapılan incelemede yaşı büyük sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının Yargıtay 17. Ceza Dairesi tarafından mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; yaşı büyük sanıklar hakkında yürütülen yargılamanın akıbeti araştırılarak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Kabule göre de; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4. maddesinde yer alan “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın gözetilmesine, 11.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.