YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/20439
KARAR NO : 2021/2520
KARAR TARİHİ : 15.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının hırsızlık suçu yönünden uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Müştekinin kovuşturma aşamasında alınan beyanında, zararının duruşma tarihinden iki hafta önce karşılandığını söylediği, hükümden sonra 12/10/2015 tarihinde verdiği dilekçede ise, zararının olay tarihinden bir hafta sonra giderildiğini, beyanının zapta yanlış geçtiğini belirttiği, sanıkla suçu beraber işleyen suça sürüklenen çocuk Doğuş Kenan Gözükan’ın yargılandığı Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/443 Esas sayılı dosyada ise müştekinin zararını olaydan iki hafta sonra karşılandığının belirlenmesi üzerine suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nun 168/1. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/443 Esas sayılı dosyası da getirtilerek zararın giderildiği zaman net olarak tespit edilerek sonucuna göre TCK’nun 168/1. veya 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın marketten 67,00 TL değerinde içki çaldığının anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara

alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.