YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/20962
KARAR NO : 2021/1704
KARAR TARİHİ : 08.02.2021

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuk hakkında 2012/52 Esas, 2013/48 Karar sayılı mahkumiyet kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 20.06.2013 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 14.08.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Didim (Yenihisar) İstanbul 14 ACM 2014/233 Esas ve 2015/239 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçuna ait olduğu ve CMK’nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı, ancak sanığın UYAP’tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde 22.04.2016 tarihinde işlenen TCK’nın 86/2. maddesi kapsamında olan,İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2016/315 Esas, 2017/169 Karar sayılı ilamının 24.01.2017 tarihinde kesinleştiği bu şekilde hükmün açıklanması koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamında sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak;
Müştekinin soruşturma aşamasında; telefonla konuşurken sanığın telefonu elinden alarak uzaklaştığı şeklindeki beyanı gözönünde bulundurularak, eylemin TCK 142/2-b kapsamında kalan elde veye üstte taşınan eşyayı çekip almak sureti ile hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden hatalı nitelendirme sonucu TCK 141/1 maddesinden ceza verilmesi,
Kabule göre;
-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile
uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan, aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.