Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/21413 E. 2021/1475 K. 02.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/21413
KARAR NO : 2021/1475
KARAR TARİHİ : 02.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın suça konu hayvanların Küçük Kılıçlı mah. İnönü cad. No:16/18 Silivri/İstanbul adresinde bulunduğunu beyan ettiği ancak 25/06/2012 tarihli tutanağa göre belirtilen adreste büyükbaş hayvanın bulunmadığı ve şirket yetkilisi Behram Ayata tarafından hayvanların kendisine Gümrük Müdürlüğü tarafından teslim edilmediğini beyan etmesi karşısında; tebliğnamede bozma isteyen (1) numaralı düşüncenin bu hususla ilgili kısmına iştirak edilmemiştir.
1-Dosyada mevcut 01/11/2011 tarihli yediemin teslim-tesellüm tutanağında, yedieminlik görevinin hukuki ve cezai sorumluluğu hatırlatılmadan suça konu hayvanların sanığa teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Kabul ve uygulamaya göre de; 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK’na eklenen geçici 5/1-d maddesi ile 01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz düzenlemesi getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli kararıyla bu düzenlemenin iptal edilmiş olması karşısında TCK’nın 7. maddesi ile birlikte yapılan değerlendirmede, CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren, TCK’nın 289. maddesinde düzenlenen muhafaza görevini kötüye kullanma suçu yönünden, aynı Kanun’un 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
3-18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü de gözetilerek, sanığa hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.