YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22247
KARAR NO : 2020/14853
KARAR TARİHİ : 08.12.2020
Hırsızlık suçundan sanık …’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 168/2 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair… Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2019 tarihli ve 2019/77 Esas, 2019/231 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/03/2020 gün ve 3617-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2020 gün ve 2020/36555 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Hırsızlık suçundan sanık …’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 168/2 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair … Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2019 tarihli ve 2019/77 Esas, 2019/231 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre 07/02/2014 tarihinde 00:00 sularında sanık …’in arkadaşıyla birlikte müştekiye ait işyerinden televizyon, cep telefonu ve bir miktar parayı almasından ibaret yargılamaya konu somut olayda; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesi uygulanırken temel ceza “1/2 oranında” arttırılmış ise de; gece vakti nedeniyle suç tarihinde hırsızlık suçuna ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesi uyarınca yapılacak arttırım miktarı “1/3’üne kadar” iken, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 63. maddesi ile yapılan değişiklik ile “yarı oranı”na çıkarıldığı, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren aleyhe düzenlemenin sanık aleyhine uygulanma olanağının bulunmamasına rağmen suçun gece vakti işlendiğinden bahisle, belirlenen cezadan yarı oranında arttırım uygulanması sonucu sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, sanık …’in yüzüne karşı verilen …. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2019 tarihli kararının kanun yolu bildiriminde “…tebliğinden itibaren..” ibaresinin kullanılarak yanıltıcı ifadede bulunulması sebebiyle, yasal temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacak olması nedeniyle cezaevinde olan sanığa 5271 sayılı CMK’nın 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edildiğinden, tebligatın usulsüz olduğu ve gerekçeli karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan hükmün usulüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, …Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2019 tarihli kararının sanık …’e tebliğ edilip, usulüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup,… Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 20.03.2019 tarihli ve 2019/77 Esas, 2019/231 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 08/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.