YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22881
KARAR NO : 2021/4180
KARAR TARİHİ : 02.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, TCK’nun 61. maddesi gereğince suç konusunun önem ve değerine göre hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken, alt sınırdan daha fazla oranda uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, sanık …’un temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında aynı zaman diliminde işlediği ve aynı dava dosyasında yargılandığı hırsızlık suçunda “Sanığın geçmişteki sabıkasız hali, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak…” TCK’nın 62. maddesindeki takdir hakkı kullanıldığı halde; mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarında bu kez “Taktiren artırma ve eksiltmeye yer olmadığına” denilmek suretiyle TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması suretiyle mahkemenin sanık hakkındaki takdirinde çelişki oluşturulması,
2-Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.