Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/22972 E. 2021/4406 K. 03.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22972
KARAR NO : 2021/4406
KARAR TARİHİ : 03.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık … hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık …’in temyiz talepleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık … müdafinin vekalet ücretine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık müdafiinin, vekili olduğu sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen beraat kararını, vekalet ücreti ödenmemesi yönünden temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm tarihine göre yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.500 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3-Sanık … hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
A-Sanık üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuyla ilgili olarak, olay yeri inceleme raporu ve mağdurun kollukta alınan beyanına göre, hırsızlık yapılan yerin depo olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında, salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve/veya bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığı suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraat kararı yerine, mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
B- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.