Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/23345 E. 2021/9225 K. 27.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23345
KARAR NO : 2021/9225
KARAR TARİHİ : 27.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
A-Sanık hakkında katılan …, mağdur … ve müşteki …’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında hüküm kurulurken sevk maddesinin TCK’nın 141/1. maddesi yerine, sehven 142/1 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
B-Sanık hakkında mağdur …’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 3 ay 1 gün hapis cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,
kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 3 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-Sanık hakkında hüküm kurulurken sevk maddesinin TCK’nın 141/1. maddesi yerine, sehven 142/1 olarak gösterilmesi,
3-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin de gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 142/1 maddesi ibaresi çıkarılarak yerine “TCK’nın 141/1. maddesi” olarak yazılması ile hüküm fıkrasından “ aleyhe temyiz bulunmadığından CMK’ nun 307/4 maddesi gereğince kazanılmış hak oluşturduğundan sanığın SONUÇ OLARAK 3 AY 1 GÜN CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, ” cümlesinin çıkarılarak yerine “CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezasının 3 ay 1 gün hapis cezası üzerinden infazına” ibaresinin yazılması ve TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerine “5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklik de gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.