YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2357
KARAR NO : 2021/5070
KARAR TARİHİ : 10.03.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Olay günü müştekiye ait çanta içerisinden cüzdanı ve telefonunu çalan sanığın ertesi günü karakola gidip cüzdan ve telefon çaldığını ve telefonu satıp,cüzdanın içindeki para ile birlikte harcadığını beyan ederek müştekiye ait içinde kimlik kartları, kartvisitler vs. bulunduğu cüzdanı iade ettiği, soruşturma aşamasında sanık tarafından kısmi iadenin sağlandığı, yargılama aşamasında da müştekinin alınan beyanında 1,000 TL olan zararının giderildiğini söylediği anlaşılması karşısında; pişmanlık iradesinin ilk olarak soruşturma aşamasında tezahür ettiği de dikkate alınarak soruşturma aşamasında yapılan kısmi iade nedeniyle müştekiye, sanık hakkında TCK’nın 168/1-4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak müştekinin kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermesi durumunda zararın soruşturma aşamasında giderildiğinin kabulü ile TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması, rıza göstermemesi durumunda müştekinin zararının kovuşturma aşamasında giderildiğinin kabulü ile TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan TCK’nın 168/2. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,
2) Kabule göre de;
Mahkemece etkin pişmanlığın kovuşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edlip indirim oranının da TCK’nın 168/2 maddesine göre yapıldığı halde, hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK’nın 168/1. olarak yazılması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.