YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23643
KARAR NO : 2021/13386
KARAR TARİHİ : 28.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A- Sanığın katılan …’ye yönelik, mala zarar verme suçundan açılmış dava bulunmadığı halde, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,
B- İddianame ile sanığın, katılan …’e karşı TCK’nın 86/2. Maddesi gereğince cezalandırılması talebi ile kasten yaralama suçundan, valizini yakarak zarar vermek eylemi sebebi ile de TCK’nın 151/1. maddesi gereğince cezalandırılması talebi ile dava açılmış olması, ancak aynı olay bütünlüğü içinde yaralama suçlarıyla birlikte işlenen yakarak mala zarar vermek suçundan açılan bu dava sebebiyle hüküm kurulmaması, sanığın resmi nikahlı eşi katılan …’ye karşı yaralama eyleminden dolayı TCK’nın 86/2, 86/3-a maddeleri gereğince dava açılmış ve aynı yasanın 86/2, 86/3-a maddeleri gereği hüküm kurulmuş olması karşısında, katılan …’e yönelik kasten yaralama suçlarının basit yargılama usulü kapsamında kalıp kalmayacağını belirleme ve etkileme ihtimali gözetilerek, dava zamanaşımı süresi içinde katılan …’e yönelik ve aynı olay bütünlüğü içinde birlikte işlendiği kabul edilebilecek mala zarar verme suçundan kurulacak hükümle birlikte değerlendirilmesinde yarar olduğundan her iki katılana yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin de açıklanan nedenle bozulması gerekliliği,
Kabule göre de;
1-Gerekçeli kararda sanığın mala zarar verme suçunu yakarak gerçekleştirdiği ve TCK’nun 152/2-a maddesinin uygulanmasının kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, hüküm fıkrasında TCK’nun 152/2-a maddesi yerine sehven 86/3-a maddesi olarak yazılması ve TCK’nın 152/2-a maddesi uyarınca yasa değişikliği doğrultusunda temel cezanın 1 kat artırılması gerektiği halde yanlış uygulama sonucu temel cezanın 1/2 oranında artırılması suretiyle eksik ceza tayini,
2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin … Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.