Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/23983 E. 2021/13048 K. 28.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23983
KARAR NO : 2021/13048
KARAR TARİHİ : 28.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/67 Esas, 2010/49 Karar sayılı ve 23/11/2011 tarihinde kesinleşen ilamının 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyete ilişkin olması nedeniyle bu ilamın tekerrüre esas alınması ve sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun belirtilmesi gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık …’nın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/67 Esas, 2010/49 Karar sayılı ve 23/11/2011 tarihinde kesinleşen ilamının 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyete ilişkin olması nedeniyle bu ilamın tekerrüre esas alınması ve sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun belirtilmesi gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 5237 sayılı TCK’nın 116/1 maddesi uyarınca hükmolunan 6 ay hapis cezası aynı Yasanın 119/1-c maddesi uyarınca 1 kat artırılarak sonuç cezanın 12 ay yerine 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
2- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yukarıda anılan değişiklik sebebiyle; “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların” hükümden çıkartılması ile yerine “5237 Sayılı TCK’nın 53. Maddesinin, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin T.C. Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek ve konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin hükümde sonuç cezanın “12 ay hapis cezası” olarak düzeltilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.