YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/24347
KARAR NO : 2022/501
KARAR TARİHİ : 12.01.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mahkemenin 12/10/2010 tarihli ve 2010/85 Esas – 2010/256 Karar sayılı kararı ile kamu malına zarar verme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 20/10/2010 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 14/06/2015 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçundan bildirim yapılan Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/483 Esas sayılı mahkumiyetine konu suçun mala zarar verme suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış ise de, sanığın güncel adli sicil kaydına bakıldığında 5 yıllık denetim süresi içerisinde 29/12/2013 tarihinde işlediği TCK’nın 179/2. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2014/295 Esas, 2015/412 Karar sayılı ilamının 10.05.2018 tarihinde kesinleştiği, böylece hükmün açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Müştekinin müdürlüğünü yaptığı bankanın kamu kurum ya da kuruluşu olmadığı ve bu bankaya ait olan suça konu ATM cihazının da kamu hizmetine veya yararlanmasına ayrılmadığı düşünülmeden, 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi yerine aynı Kanun’un 152/1-a maddesiyle uygulama yapılması;
2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.