YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/24923
KARAR NO : 2020/14404
KARAR TARİHİ : 03.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK’nın 260. maddesinin birinci fıkrası gereğince “Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan” konumunda olan …’nın gerekçeli kararın tebliği üzerine vekilinin şikayetçi olduğu gözetilerek suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz dilekçesinin sanıklar hakkında kurulan beraat ve kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak katılma talebi niteliğinde olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 237/1. maddesi uyarınca suçtan zarar görenin katılma talebinin kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;
1-Sanık …’nin, hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde:
Sanığın, kendisine 13/05/2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 13/05/2014 tarihinde temyiz ettiğinden, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE
2-Suçtan zarar gören … vekilinin, sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,
3-Suçtan zarar gören … vekilinin, sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:
Kriminal inceleme neticesi olay yerinde bulunduğu tespit edilen ve bu nedenle kamu malına zarar verme suçundan hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanıkların herbirinin mala zarar verme eylemini gerçekleştirdiğine dair kamera kayıtları ve tanık beyanları ile nasıl delillendirildiği ve illiyet bağının nasıl kurulduğu konusunda eksik araştırma ve yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.