YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/25037
KARAR NO : 2021/3501
KARAR TARİHİ : 24.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … tarafından verilen 06/03/2015 tarihli eski hale getirme ve temyize ilişkin dilekçede, kararı temyiz edemediğini, eski hale getirme ve yeniden temyiz yolunun açılmasını istediğini belirttiği, temyiz ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay’ın ilgili dairesinde olduğu belirlenerek; sanığa yokluğunda verilen kararın 29/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP’tan yapılan incelemede tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, eski hale getirme isteminin kabulü ile sanığın 06/03/2015 tarihindeki temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
I-Sanık … hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümler ile sanık … hakkında kamu malına zarar vermek, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/04/2018 tarihli 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan cezası infaz edilmekte olan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15/11/2018 tarihli 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanık …’nın, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca, başka suçtan Mersin E tipi kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olan ve duruşmalardan bağışık tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık …’nın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı davranılması,
2-Sanıkların suçları birden fazla mağdura karşı tek bir fiille işlemeleri nedeniyle haklarında TCK’nın 43/2-1. maddelerinin uygulanması ile temel cezanın en fazla dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır hükmüne rağmen cezaların bir kat artırılarak fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklarrın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 24/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.