YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2651
KARAR NO : 2020/13746
KARAR TARİHİ : 25.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Müştekinin sağlık meslek lisesinin bahçesine parkettiği motosikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen olay ile ilgili müşteki soruşturma aşamasındaki beyanında, kamera görüntüsünden sanığın tespit edilmesi üzerine, Oğuz Gümüş ile birlikte sanığın evine gittiklerinde evin önünde sanığı ve motoru gördüklerini, sanığın motoru kendisine teslim ettiğini, motoru, sinyal lambaları kırık olarak teslim aldığını, mahkemede ise, sanığı tespit ettikten sonra, sanığın evine gittiklerini, bu sırada abisinin kendisini araması üzerine sanık ile birlikte kahvehaneye gittiklerini, burada sanığa motorunun kendisinde olup olmadığını sorduğunda, sanığın motorun kendisinde olduğunu söylediğini, böylelikle sanığın evine giderek motoru aldıklarını, motorda hasarın olduğunu beyan ettiği, sanığın aşamalardaki savunmasının da bu yönde olduğu anlaşılmakla; müşteki duruşmaya davet edilerek, müştekinin ifadeleri arasındaki çelişki giderilip, olayın mahkemede vermiş olduğu beyanı şeklinde gerçekleşmiş olması durumunda, soruşturma evresinde gerçekleşen kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı müştekiden sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. fıkralarının sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği,
2- Sanığın müştekiye ait motosikleti çaldıktan sonra sinyal lambalarının kırılmasına sebebiyet verdiği ve motosikletin müştekiye bu şekilde teslim edildiği olayda; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.