YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/26594
KARAR NO : 2022/103
KARAR TARİHİ : 10.01.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık …’in adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, sanığın denetim süresinde yeniden suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca her zaman açıklanabileceği mümkün görülmüş, sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazın Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 22.03.2016 tarihli ve 2016/285 D.İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği, bahse konu kararın itiraz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği ve sanık hakkında sadece hırsızlık suçu yönünden temyiz incelemesinin yapıldığı, ayrıca o yer Cumhuriyet savcısının, sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
I- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık … hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelemesinde;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c. maddesi uyarınca bir kat artırım yapılması gerekdiği gözetilmeden 1/2 oranında artırım yapılarak eksik ceza tayini ve 18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan karar verilirken, adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcsının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi gereğince 180 gün adli para cezası olarak tayin olunan cezanın, aynı Kanun’un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılarak, 360 gün adli para cezasına, aynı Kanun’un 62. maddesi uyguılanmak suretiyle 300 gün adli para cezasına, devamında ise TCK’nın 50/1-a maddesine göre günlüğü 20 TL den paraya çevrilerek 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek ve “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi belirtilen yönteme uygun biçimde infazına” karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.