YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27821
KARAR NO : 2020/11434
KARAR TARİHİ : 22.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen kararın, bilinen en son adresinden farklı bir adres olan MERNİS adresine doğrudan “MERNİS ADRESİ” ibaresi ile tebliğe çıkartıldığı ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olduğu anlaşıldığından; tebliğnamede temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın onanmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiş ve temyiz isteminin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz olduğu belirlenerek temyiz isteminin reddine dair 23/08/2019 gün ve 2011/380 Esas, 2013/631 Karar sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’ nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Olayın saat 18.30 sıralarında meydana geldiğinin bildirildiği ve UYAP’ tan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde, gece vaktinin saat 17.46 da başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçu gece vakti işlendiği halde, sanık hakkında TCK’nun 143. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.