YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28726
KARAR NO : 2022/9829
KARAR TARİHİ : 18.05.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1-Sanık … ve … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiilerinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Katılan tarafından kovuşturma aşamasında dosyaya sunulan 26.08.2015 havale tarihli dilekçe içeriğine göre sanık …’in, 18.09.2015 havale tarihli dilekçe içeriğine göre de sanık …’un katılanın zararını karşılandığını ve zararının kalmadığını belirttiğinin anlaşılması karşısında; birlikte işlenen suçlarda sanıklardan birisinin veya birkaçının iade veya tazmin yükümlülüğünü yerine getirmesi halinde, diğer suç ortaklarının bu yerine getirmeye karşı çıkmadıkları taktirde etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanacakları hususu dikkate alınarak ve diğer sanık …’ın etkin pişmanlığa açıkça karşı duruş sergilemediği gözetilerek, sanık … hakkında da hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.