Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/28990 E. 2021/21878 K. 20.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28990
KARAR NO : 2021/21878
KARAR TARİHİ : 20.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/253 E. sayılı birleşen dosyasında, müştekisi belirlenemeyen hırsızlık suçuna ilişkin olarak, dosya içeriğine göre, sanığın tüm aşamalarda yüklenen suçu işlemediğini savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğine yönelik, tanık …’ın 24.10.2011 günü sanığı sitenin içerisinde gezerken görmesine dair iddiası dışında mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,
2. Katılan … …’ın 22.03.2013 tarihli kolluktaki beyanında, kışın kapalı olan ve yazın faaliyete geçen restauranttaki hırsızlık olayı ile ilgili site güvenlik görevlisinin kendisine haber vermesi ile olayı öğrendiğini ifade etmesi karşısında; olay tarihinde iş yerinin faaliyette olup olmadığı hususları araştırılarak ve katılandan da sorularak, sonucuna göre suçun oluşup oluşmadığının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
3. Katılan … …’a ait iş yerinin bulunduğu sitede çalışan özel güvenlik görevlisi …ün 08.03.2013 tarihli kolluktaki beyanında, olay gecesi 05.00 civarında devriye esnasında, suça konu eşyaları katılanın iş yerinin penceresi önünde gördüğünü ifade etmesi ve suç tarihinde, güneşin saat 17.44’de battığı, gece vaktinin saat 18.44’de başlayıp 05.05’de bittiği, bu suretle, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 143. ve 116/4 maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, müşteki …’ın köpeğinin etrafı açık fidanlık alandan çalınması şeklindeki sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükümlerin kısmen istem gibi BOZULMASINA, 20.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.