Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/31001 E. 2021/5270 K. 15.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31001
KARAR NO : 2021/5270
KARAR TARİHİ : 15.03.2021

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair … 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2017 tarihli ve 2015/1217 esas, 2017/79sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/10/2020 gün ve 12066/2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve 2020/93106 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, sanık ile birlikte iştirak halinde aynı suçları işleyen … tarafından istinaf edilmesi üzerine … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 20/06/2017 tarihli ve 2017/859 esas, 2017/1388 sayılı kararında, “…aksi sabit olmayan sanığın savunmasına göre de suçun gece işlendiği belirlenemediğinden, gündüz vakti işlendiği kabul edilerek aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir….” gerekçesi ile sanık hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesi gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında, somut olayda her ne kadar sanık hakkında hırsızlık suçunu gece işlediğinden bahisle anılan Kanun’un 143. maddesi uygulanmış ise de, her türlü şüpheden uzak atılı suçun gece işlendiğini gösterir başkaca delil de elde edilemediği anlaşılmakla, sanığın eylemini gündüz vakti gerçekleştirdiği kabul edilerek bu yönde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanıklar … ve … hakkında … 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2017 tarihli ve 2015/1217 E., 2017/79 K. sayılı kararı ile hırsızlık suçundan mahkumiyet hükümleri kurulduğu, sanık …’ın hakkında kurulan bu mahkumiyet hükmünü istinaf etmesi üzerine, … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince 20/06/2017 tarihli ve 2017/859 E., 2017/1388 K. sayılı karar ile sanık hakkında ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak yeni bir mahkumiyet hükmü kurulduğu, ardından sanığın temyiz isteminde bulunması üzerine … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince verilen 18/07/2017 tarihli ve 2017/859 E., 2017/1388 K. sayılı sanığın temyiz isteminin reddine dair verilen kararın sanık tarafından temyiz edildiği, bunun üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21.12.2017 tarihli ve 2017/5961 E., 2017/15231 K. sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın onandığı, sanık … hakkında … 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2017 tarihli ve 2015/1217 E., 2017/79 K. sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün ise istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla; sanık … hakkında … 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2017 tarihli ve 2015/1217 E., 2017/79 K. sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden kanun yararına bozma isteminin de dosyalar arasında bulunan hukuki ve fiili bağlantı sebebiyle aynı daire tarafından incelenmesinin uygun görüldüğü, ancak Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 03.11.2020 tarihli kararı ile 13. Ceza Dairesi’nin 01.12.2020 tarihinde kapatılmasına ve bakmakta olduğu tüm işlerin 6. Ceza Dairesi’ne devrine karar verildiğinden dosyanın Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 15/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.