YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31813
KARAR NO : 2020/16175
KARAR TARİHİ : 23.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, “Takdiren alt sınırdan ceza tayini yoluna gidilerek” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, suçun işlendiği tarih itibarıyla yürürlükte bulunan (6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklik öncesi) ve sanığın eylemine uyan Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b maddesinde öngörülen alt sınır 2 yıl hapis cezası olmasına rağmen, sanığın 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek, böylelikle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılması,
2) Boş araziye terk edilen suça konu hayvanları müştekilerin kendi çabalarıyla bulup buradan almaları şeklinde gerçekleşen olayda, rızai bir iadenin bulunmadığı gözetilmeden, üzerine atılı suçu kabul de etmeyen sanık hakkında şartları bulunmayan TCK’nun 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması,
3) 5271 sayılı CMK’nın 326/2 maddesi gereğince sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
4) T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve yine TCK’nun 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 23.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.