YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3192
KARAR NO : 2021/2043
KARAR TARİHİ : 10.02.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Tanık …’ın 30/06/2015 tarihli duruşmada, ‘Biz iki kişinin yanına gittiğimizde, sanığın elinde projektör vardı. Diğer sanığa kim olduğunu sorduğumuzda, sanığı tanımadığını söyledi. Daha sonra projektörü çalmaya çalışan sanık, projektörü elinden bırakıp kaçmaya başladı. Biz projektörü elinde tutan sanığın peşinden koştuğumuz için ikinci kişi kaçıp gitti. Yanındaki kişi ve beyaz Kartal marka araçta bulunan kişilerin kim olduğunu sorduğumuzda tanımadığını söyledi. Bölgede o gece yaptığımız araştırmada sanığın elindeyken kendisini görüp yere bıraktığı projektör haricinde 6 adet yani 7 adet projektörün söküldüğünü ve 6 adedinin götürüldüğünü tespit ettik.’ şeklindeki beyanı karşısında; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,
2-Suç tarihi itibariyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 1/12 oranında artırım yapılarak eksik ceza tayini,
3-Sanığın, park içerisinde yer alan aydınlatma projektörleri ve kablolarını çalması şeklindeki eyleminde; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması sebebiyle korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın ayrıca kamu malına zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,
4-Kabule göre de;
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.