YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31984
KARAR NO : 2021/4173
KARAR TARİHİ : 02.03.2021

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuk …’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 2. Çocuk Mahkemesinin 18/10/2012 tarihli ve 2012/627 esas, 2012/559 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/10/2020 gün ve 11073-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2020 gün ve 2020/99575 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuk …’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 2. Çocuk Mahkemesinin 18/10/2012 tarihli ve 2012/627 esas, 2012/559 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre; kısa kararın verildiği 18/10/2012 tarihli oturumda Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmadığı hâlde, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun mahkemenin 18/10/2012 tarihli mahkumiyet kararını 29/06/2015 tarihinde temyiz ettiği, mahkemenin 01/07/2015 tarihli ek kararıyla temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ evrakının dosya arasında bulunmaması nedeniyle, usulüne uygun olarak tebligat yapılıp-yapılamadığı anlaşılamadığından, hükmün usulüne uygun kesinleşmediği, kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Mersin 2. Çocuk Mahkemesinin 01/07/2015 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararının suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilip, (tebligat yapılmışsa evrakı dosya arasına konularak) usulüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (MERSİN) 2. Çocuk Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 18.10.2012 tarihli ve 2012/627 esas ve 2012/559 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.