YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31989
KARAR NO : 2021/4904
KARAR TARİHİ : 09.03.2021
İşyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan suça sürüklenen çocuklar …, … ve …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 119/1-c, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 5.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı suçtan suça sürüklenen çocuk …’in ise anılan Kanun’un 116/2, 119/1-c, 31/2, 62/1 ve 52/2. Maddeleri gereğince 4.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 14/12/2018 tarihli ve 2017/183 Esas, 2018/797 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 15/02/2019 tarihli ve 2019/61 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/10/2020 gün ve 11962-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/11/2020 gün ve 2020/97809 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
İşyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan suça sürüklenen çocuklar …, … ve …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 119/1-c, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 5.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı suçtan suça sürüklenen çocuk …’in ise anılan Kanun’un 116/2, 119/1-c, 31/2, 62/1 ve 52/2. Maddeleri gereğince 4.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 14/12/2018 tarihli ve 2017/183 Esas, 2018/797 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 15/02/2019 tarihli ve 2019/61 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, adı geçen suça sürüklenen çocukların işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçu ile birlikte işledikleri iddia olunan hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından haklarında verilen mahkûmiyet hükmü yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10/03/2020 tarihli ve 2019/743 Esas, 2020/577 sayılı kararı ile hükmün kaldırılmasına ve anılan suça sürüklenen çocukların atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli kesin delil bulunmadığından bahisle beraatlerine karar verildiği, hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarının yanında işlenen işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçuna ilişkin olarak hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle istinaf incelemesine konu edilemediği anlaşılmış ise de; işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçunun beraat kararı verilen hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarıyla bağlantılı olduğu ve her üç suçun birlikte işlendiğinin iddia edildiği, suça sürüklenen çocukların işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçunu işlediklerine dair de mahkûmiyetlerine yeterli kesin delil elde edilemediği gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine dair karara karşı itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
İnceleme konusunu oluşturan davada, her ne kadar suça sürüklenen çocuklar …, …, … ve … hakkında Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 14/12/2018 tarihli ve 2017/183 Esas, 2018/797 sayılı ilamı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ise hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin müdafiler tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10/03/2020 tarihli ve 2019/743 Esas, 2020/577 sayılı kararı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından ise beraatlerine karar verildiği, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarının yanında işlenen işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin olarak hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle istinaf incelemesine konu edilemediği, bu nedenle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarıyla birlikte işlendiği belirtilen işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan da beraat kararı verilmesinin talep edildiği anlaşılmış ise de; merci kararına konu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hüküm niteliği kazanmadığı, usulünce açıklama şartları oluşmadığında düşme kararı verilebileceği, açıklandığı takdirde diğer suçlardan verilen beraat kararının nazara alınma sürecinin işleyebileceği gözetilmekle (DİYARBAKIR ÇOCUK) Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 15/02/2019 tarihli ve 2019/61 Değişik İş sayılı karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 09/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.