YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/32273
KARAR NO : 2021/6160
KARAR TARİHİ : 23.03.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemenin 19.03.2015 tarihli 2014/163 E 2015/191 K sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuğun, katılan …’ a yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 31/3, 62 maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu cezanın da aynı sayılı Kanun’un 50/1-a maddesi gereğince para cezasına çevrilmesi sonucu 4.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu hükmün suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 26/02/2019 tarihli 2018/7917 E 2019/2719K sayılı ilamıyla “ şoför kapısı açık diğer kapıları kilitli haldeki araç içine girilip düz kontak yapılarak çalıştırılmaya çalışılıp, ancak birilerinin geldiğinin görülmesi üzerine araç içinde bulunan atkı ve sigara tabakasının çalınması şeklinde anlatılan olayda, …’ın otomobilinin düz kontak yapılmak suretiyle çalınmasına teşebbüs edilmesi eyleminin dava konusu yapılmaması nedeniyle bu eylemden dolayı birleştirilme talepli dava açılması sağlanıp dava açıldıktan sonra birleştirilmesine karar verilip TCK’nın 44. maddesi çerçevesinde en ağır cezayı gerektiren suç değerlendirmesinin yapılmasının akabinde sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile 5237 sayılı TCK’nın 141/1 maddesinden hüküm kurulması” gerekçe gösterilerek hükmün bozulduğu ve bozma sonrasında Karabük Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.04.2019 tarihli 2019/866 E sayılı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında 142/2-h, 35, 31/3 maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı ve davaların birleştirilerek görüldüğü anlaşılmış ise de; Karabük Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.04.2014 tarihli 2014/632 E sayılı önceki iddianamesinde …’ın suça konu otomobiline düz kontak yapılması eyleminin anlatıldığı belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 26/02/2019 tarihli bozma ilamından önce Mahkemenin 19.03.2015 tarihli 2014/163 E 2015/191 K sayılı ilamında suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 4.000,00 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil etmesi sebebiyle, bozma üzerine TCK’nın 142/1-b, 35, 31/3, 62 maddeleri uyarınca hükmedilen erteli 10 ay hapis cezasının, 4.000,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiğinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
2) Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.