Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/32356 E. 2021/7881 K. 12.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/32356
KARAR NO : 2021/7881
KARAR TARİHİ : 12.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın mahkemenin 16.02.2012 tarihli kararını temyiz etmediği, Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 23.02.2016 tarih, 2015/11822 E. – 2016/2499 K. sayılı kararındaki sanık … hakkındaki bozmanın, sanık …’a sirayet ettirilmesinin, sanığa bozmadan sonra verilen 16.06.2020 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği sanığın bu hükmü temyiz etme olanağı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun’un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay’dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; sanığın yokluğunda verilen 16.06.2020 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, 27.08.2020 tarihinde tebliğ edilen kararı 09.09.2020 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Bozma öncesi sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetin Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 23.02.2016 tarihli ilamıyla bozulması karşısında, sanık hakkında bozma öncesi tekerrüre esas alınan ilamdaki adli para cezasının koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme”… 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Ortaca Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/241 Esas – 2007/36 Karar sayılı ilamına konu 540,00 TL adli para cezasının esas alınmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.