YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3238
KARAR NO : 2020/14299
KARAR TARİHİ : 03.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın mahkemede alınan savunmasında atılı suçu kabul etmediği, müştekinin karakolda 21/09/2015 tarihinde sanığı olay günü oturduğu apartmandan çıkan şahıs olarak teşhis ettiği,ancak yargılama aşamasında müştekinin dinlenmediği anlaşılmakla, mahkemece müşteki ile sanık mümkünse aynı oturumda hazır edilerek canlı teşhis yaptırılması, bunun mümkün olmaması halinde ise sanığın teşhise elverişli fotoğrafları temin edilip müştekiye gösterilerek teşhis yaptırılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2-5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun’un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun’a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; suça konu çalınan su sayacının değerinin ne olduğuna ilişkin değer tespiti yaptırılarak; sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.