YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/32906
KARAR NO : 2021/4306
KARAR TARİHİ : 03.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Onaylı fotokopi mahiyetindeki dosyada bir kısım evrakın eksik ve bir kısım evrakın okunaksız olduğu, dosyada üzerinden ve UYAP’tan yapılan incelemede, temyize gelen sanık … ve temyiz dışı diğer sanıklar … … ve … hakkında, Koçarlı Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2005 tarihli, 2002/108 Esas, 2005/7 Karar sayılı kararı ile 765 sayılı TCK’nın 493/2-son, 522/1. maddeleri uyarınca 12’şer yıl hapis cezaları verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 02/05/2006 tarihinde 5237 sayılı TCK uyarınca değerlendirme yapılmak üzere dosyanın mahalline iade edildiği, Koçarlı Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2007 tarihli, 2006/131 Esas, 2007/123 Karar sayılı kararı ile anılan sanıklar hakkında bu defa 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d. maddesi uyarınca 4’er yıl hapis cezaları verildiği, temyiz üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09/09/2013 tarihli, 2010/24904 Esas, 2013/16657 Karar sayılı ilamıyla, diğer sanıklar … … ve … hakkında hırsızlık suçundan kurulan 03/07/2007 tarihli mahkumiyet hükümlerinin onanmasına, sanık … hakkında ise, Koçarlı Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2005 tarihli, 2002/108 Esas, 2005/7 Karar sayılı kararının sanık … tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiği ve sanık … hakkında mahkemece yeniden kurulan 03/07/2007 tarihli, 2006/131 Esas, 2007/123 Karar sayılı kararın hukuki değerden yoksun olduğu, yani yok hükmünde olduğu belirlenerek, bu karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla; Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2013 tarihli ve 13/11/2013 tarihli uyarlama talepli müzekkereleri üzerine sanık … hakkında 5237 sayılı TCK hükümleri gereğince uyarlama yargılaması yapılması gerektiği gözetilmeden; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09/09/2013 tarihli ilamındaki mahkemenin 03/07/2007 tarihli kararının sanık … yönünden yok hükmünde kabul edildiğine ilişkin husus sehven gözden kaçırılarak, sanık … hakkında 03/07/2007 tarihli kararda 5237 sayılı Kanun hükümleri uygulanarak mahkumiyet hükmü kurulduğundan bahisle yeniden uyarlama yargılaması yapılması talebiyle ilgili bir karar verilmesine yer olmadığına dair 11/11/2014 tarihli karar verilmişse de; yukarıda izah edilen gerekçe ile sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun hükümleri uyarınca mahallince uyarlama yargılaması yapılması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık … hakkında uyarlama yargılaması yapılması talebiyle ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 11/11/2014 tarihli kararın, CMK’nın 223/1. maddesinde belirtilen hüküm türleri arasında yer almaması sebebiyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; ortada temyizen incelenecek herhangi bir hüküm bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 03/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.