Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/33386 E. 2021/7552 K. 06.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33386
KARAR NO : 2021/7552
KARAR TARİHİ : 06.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 03/10/2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay’ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2016 tarihli 2007/593 esas sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen kararın, bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın adresten taşındığı gerekçesiyle iade edilmesi üzerine, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca 10.06.2009 tarihinde tebligat yapıldığı, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerektiği, sanığın MERNİS adresi tespit edilmeden ve daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmadığı halde, aynı Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu ve bu nedenlerle gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 03/10/2016 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Müştekinin beyanına göre, olay günü suçun saat 23.00 – 06.00 sıralarında meydana geldiği ve UYAP’dan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak, gece vaktinin saat 05.06’da bittiği, saat 21.09’da başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiği belirlenerek yapılan incelemede; sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/1. maddesinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının 26.02.2009 tarihli karar ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 06/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.