Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/33553 E. 2021/7534 K. 06.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33553
KARAR NO : 2021/7534
KARAR TARİHİ : 06.04.2021

Hırsızlık suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2015 tarihli ve 2014/430 Esas, 2015/338 sayılı kararının 05/05/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 09/05/2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2017/2229 Esas, 2018/1326 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/11/2020 gün ve 11699-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2020 gün ve 2020/102195 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Hırsızlık suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2015 tarihli ve 2014/430 Esas, 2015/338 sayılı kararının 05/05/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 06/11/2015 ve 09/05/2016 tarihlerinde işlediği kasıtlı suçlardan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun’un 142/1, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2017/2229 Esas, 2018/1326 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık suçunun, 02/12/2016 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Uzlaşma” başlıklı 254. maddesi hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle kovuşturma dosyasının, uzlaştırma işlemlerinin 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, sanık …’ın yokluğunda verilen Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, öncelikle sanığın beyan ettiği, en son adrese tebliğ edilmesi, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine tebligat yapılması nedeniyle sanığa yapılan tebligatın usule uygun olmadığı ve mahkemenin 14/04/2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği, bu şekilde denetim süresinin de işlemeye başlamadığı,denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 20/12/2018 tarihli hırsızlık suçundan verilen hüküm açıklanmış ise de; bu kararın ve sonrasında yapılan tüm işlemlerin yok hükmünde olduğu belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli kararının sanık …’a tebliğ edilip, usulüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (ANKARA) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 20.12.2018 tarihli ve 2017/2229 Esas, 2018/1326 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.