YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3741
KARAR NO : 2020/14715
KARAR TARİHİ : 08.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 Tarih ve 2012/6-1431 E., 2013/18 K. sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanıkların mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek bulunmadığı, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği hususu göz önüne alındığında sanıkların mükerrirliklerine esas alınan ilamın gösterilmemesi bozma nedeni yapılmamış, mahkemece her ne kadar tekerrüre esas olan ilamın kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir şekilde onaylı örnekleri dosya içerisine getirtilmemişse de tekerrüre esas alınabilecek tek ilam olan Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/410 E, 2014/640 K. sayılı ilamı ile ilgili olarak UYAP üzerinden yapılan incelemede ve güncel sicil kaydının incelenmesi sonucu infazda tereddüt oluşturacak bir durum bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamenin bu hususu içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun’un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun’a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; sanığın katılanın iş yerinden çaldığı Iphone 4 marka cep telefonunun 21/11/2014 tarihli faturaya göre 1.217,00 TL değerinde olduğunun anlaşılmakla, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.