Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/4291 E. 2021/1617 K. 08.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4291
KARAR NO : 2021/1617
KARAR TARİHİ : 08.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın aşamalarda alınan ifadelerinde, suça konu telefonu bulduğunu beyan ederek atılı hırsızlık suçunu işlemediğini belirtmiş ise de; şikayetçinin aşamalarda alınan ifadelerinde; Apsala Camiine ikindi namazını kılmak için gittiğini, namaza başlayacağı sırada cüzdanını ve cep telefonunu yan kısmına bıraktığını, namazını kılıp çıkacağı sırada cüzdanının ve telefonunu koyduğu yerde bulamadığını, cüzdanın içinde 400 TL parasının ve kredi kartlarının olduğunu belirttiği ve sanığın ise kolluktaki ifadesinde; Apsala Camii lavabosu olarak kullanılan yerde suça konu cep telefonu gördüğünü ve yerden aldığında telefonun kapalı ve telefonun içerisin de herhangi bir sim kartı olmadığını, 20 gün kadar kullanıp Kale İletişim’e sattığını belirtmiş ise de; şikayetçin telefonun kaybolduğuna yönelik her hangi bir beyanı olmadığı gibi sanığın da suça konu cep telefonunun camiiye gelenlerden birine ait olduğunu bildiği veya bilebilecek durumda olduğunun da anlaşılması karşısında; tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
Sanığın bina niteliğindeki kamu kurumu olan camiiden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK’nın 142/1-a ve 142/2-h maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, TCK’nın 44. maddesi gereğince sanığın yaptırımı daha fazla olan TCK’nın 142/2-h maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini ,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.