YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5201
KARAR NO : 2021/6623
KARAR TARİHİ : 29.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosyada yer alan 19.01.2015 tarihli kolluk tutanağına göre sanığın başka bir hırsızlık olayında yakalanması neticesinde ele geçen suça konu eşyaları, yaklaşık bir ay önce adliye lojmanlarından çaldığını beyan etmesi karşısında, 19.12.2014 tarihinin suç tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydına göre, Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2013 tarihli ve 2012/201 E., 2013/514 K. sayılı tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Tanık Muzaffer Bayram’ın kollukta “çalınan eşyalar boşaltılan adliye lojmanlarına aittir, burası boşaltıldıktan sonra metruk binalar dönüştü” şeklinde beyanda bulunduğu, sanığın 07.01.2016 tarihli savunmasında “oranın yıkık harabe terk edilmiş olduğunu düşünerek söz konusu eşyayı almışımdır” dediğinin anlaşılması karşısında; suça konu eşyaların çalındığı mahalde keşif yapılarak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 141/1 veya 142/2-h maddelerinden hangisinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmesi gerekirken bu yönden araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile terk edilmiş haldeki kamu hizmeti görülmediği anlaşılan eski lojmanlardan hırsızlık yapması şeklinde gerçekleştirilen eyleminin suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması,
2. Sanığın kolluk görevlileri tarafından yakalandıktan sonra, suça konu iki adet dalgıç pompası ve elektrik panosunun henüz müracaatı olmayan katılan kuruma iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.