Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/5443 E. 2021/5485 K. 16.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5443
KARAR NO : 2021/5485
KARAR TARİHİ : 16.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, mağdurun ikametinin giriş kapısını kırarak içeriye girdikten sonra, salonda bulunan çekyat altındaki eşyaları dağıttığının, değerli bir eşya bulamaması nedeniyle olay yerinden ayrıldığının anlaşılması karşısında, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılmakla, oluş ve dosya içeriğine uygun olan hırsızlık suçunun sübutuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine; buna bağlı olarak 5237 sayılı TCK’nın 142/4. maddesi gereğince hırsızlık suçu ile birlikte işlenen mala zarar verme suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmayacağından mala zarar verme suçu yönünden de mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Dosya kapsamına göre sanığın mağdura ait ikametten herhangi bir şey almadan çıktığı ve hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşıldığı olayda, 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın suçun tamamlanmış haliyle cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.