YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6118
KARAR NO : 2021/3079
KARAR TARİHİ : 22.02.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığın bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde , sanığın adli sicil kaydında Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2013 tarihli, 2012/264 esas ve 2013/515 karar sayılı 27/09/2013 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dosya kapsamından, ihbar, yakalama, üst arama ve muhafaza altına alma tutanağı, tanık ve şikayetçilerin soruşturma aşamasındaki beyanlarından sanığın suçun işlendiği yer olan şikayetçinin ikametinde saat 13.20 ‘de yakalandığı ve hırsızlığa teşebbüs eyleminin gündüz gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece eylemin gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmamasına rağmen sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK 116/1 maddesi yerine aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca alt sınırdan hüküm kurulduğu belirtilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.