YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6126
KARAR NO : 2021/3422
KARAR TARİHİ : 23.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın TCDD’ye ait tren yolunda döşeli kabloyu çalması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/1-e maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması, her iki bentteki hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının aynı olduğu gözetildiğinde sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık …’in adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2013 tarih ve 2011/492 – 2013/891 karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen hapis cezalarının suç tarihinden sonra 18/02/2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması nedeniyle TCK’nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeden ve sanık …’nin adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.06.2013 tarih ve 2013/104 – 737 karar sayılı ilamı uyarınca verilen adli para cezalarının TCK’nın 125/1, 106/1-1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçların 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı ve 29.11.2019 tarihli ek karar ile uzlaşma sağlanarak düşmesine karar verildiği, bu sebeple bu suçların tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığa ait adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başka bir sabıkasının olmaması;
Bozmayı gerektirmiş, sanık …, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.