Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/6270 E. 2021/3702 K. 24.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6270
KARAR NO : 2021/3702
KARAR TARİHİ : 24.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/12/2011 gün ve 2011/2-281 Esas, 2011/285 Karar sayılı kararında, iddianamede sanık hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması talep edildiği halde sanığa anılan maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olmadığının belirtilmesi ve dosya içeriğine göre mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanında marketinden yaklaşık 600,00 – 700,00 TL değerindeki ürünlerinin çalındığını söylemesi yine 12/10/2012 tarihli kıymet takdir tutanağında ele geçen bir kısım ürünlerin değerinin 210,00 TL olduğunun ifade edilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından daha önce 25/02/2014 tarihinde erteleme yapılmaksızın hapis cezalarına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine göre, sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, mahkemece ancak 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilecekken, sanığın tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında, bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi gereğince hüküm kurulurken, seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde aynı Kanun’un 50/2. maddesine aykırı olarak tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.